Weer tijd om naar Keulen te gaan

      Reacties uitgeschakeld voor Weer tijd om naar Keulen te gaan

Maandag, 26 september. Het is weer tijd om naar Keulen te gaan. We hebben er beiden echt geen zin in. Beide kindjes weer achterlaten.. ‘We skypen toch, mam’ zegt Sem.. Hij heeft gelijk, elke avond skypen we, maar ik mis die armpjes om mn nek en die natte kusjes juist zo erg!

We hebben 2 fijne weken thuis gehad. Beert heeft gewoon gewerkt en ik voelde me gelukkig de tweede week erg goed. De weken ervoor voelde ik me moe, slap en zwak. Daarom heb ik ook niets geschreven. Ik had er geen puf voor. Ik vind het ook erg moeilijk om te schrijven hoe ellendig ik me dan voel. Maar nu voel ik me goed. Ik voel de kracht om ervoor te gaan. Ik heb weer hoop en vertrouwen.

Nu ik dit schrijf, zijn we in ons appartement. Beert is eten aan het koken en ik lig even bij te komen. Vanmiddag heb ik op 2 plekken de lokale hyperthermie gehad. Er is bloedgeprikt en daarvan krijgen we morgen of woensdag de uitslag. Hopelijk zijn de tumormarkers al wat gezakt. De komende 3 vrijdagen krijg ik de volledige hyperthermie. En over 2 weken krijg ik weer mn portie dendritische cellen terug. Komende weken zal blijken of de behandeling aanslaat. Mega, mega-spannend! Bidden geeft me rust en kracht. Ik blijf hopen…